in

Nijmeegse kwam onverwacht tbs’er tegen die haar broers misbruikte: ‘Ik dacht: wat ga ik doen? Iets pakken om hem wat aan te doen?

Het was 23 jaar stil. De man die haar broers gruwelijk mis bruikte toen ze nog klein waren en zich later aan nog meer kinderen vergreep, zat veilig opgeborgen in een tbs-kliniek. Maar toen zag ze hem anderhalf jaar geleden zomaar op straat, in haar eigen wijk.

En later was hij bij de Lidl waar ze boodschappen deed. ,,Ik was helemaal in shock. Mijn dochter dacht dat ik een hartaanval kreeg.”

De Nijmeegse Claudia (46) springen de tranen in de ogen als ze in haar woning, op een steenworp afstand van de Pompekliniek waar de man zit, vertelt over die confrontatie.

,,Ik dacht: wat ga ik doen? Iets pakken om hem wat aan te doen? Ik zou willen dat ik het zou kunnen. Maar ik heb drie dochters. Het is niet handig als hun moeder in de gevangenis komt.”

”Maar ik heb drie dochters. Het is niet handig als hun moeder in de gevangenis komt”

Slapeloze nachten
Ze zei er niets over tegen haar familie, om niemand van streek te maken. Haar ouders zouden weer slapeloze nachten krijgen.

En haar broers? ,,Die wachten hem op”, vreest ze. ,,Dan gaat hij eraan. Aan de ene kant gun ik ze dat. Maar dan hebben wij onze broers niet meer.”

Het gaat niet goed met de mannen, inmiddels 47 en 48 jaar oud. ,,Ze hebben geen leven. Ze hebben zich niet tot normale volwassenen kunnen ontwikkelen.

Daarvoor zijn ze te zwaar beschadigd.” Een van de broers heeft meerdere keren geprobeerd zichzelf van het leven te beroven. Anders dan de andere broer woont hij niet meer in Nijmegen.

Hij was een jongetje van 7 jaar oud toen de huisvriend hem in de jaren 80 begon te misbruiken. Het gebeurde als ze samen de kranten rondbrachten. Of als hij hem ophaalde met de auto om ergens naar toe te gaan.

Op een gegeven moment begon hij zich ook aan de andere broer te vergrijpen. Ze mochten niets zeggen, anders zou hij hun zusje iets aan doen.

Meerdere jongetjes
Hij haalde ze van school met de smoes dat ze naar de tandarts of de dokter moesten. Claudia herinnert zich de keer dat ze met haar broer naar school fietste toen de man er met zijn auto aankwam, de fiets van haar broer in de auto gooide en hem meenam met de woorden: ‘Hij is op tijd terug’. Ze had geen idee wat er met hem gebeurde.

Het kwam na vijf jaar uit. De man bleek meer jongetjes met geweld misbruikt te hebben en een van hen had het wel verteld aan zijn ouders.

Lees ook  Meisje wordt mama op haar 13de – vandaag denkt iedereen dat ze zussen zijn

De man werd veroordeeld tot een gevangenisstraf voor mis bruik van haar ene broer en de andere jongetjes.

Eenmaal weer op vrije voeten, ging hij weer de fout in. Ditmaal waren vriendinnetjes van zijn kinderen in Wijchen het slachtoffer.

Het gerechtshof legde de verminderd toerekeningsvatbaar verklaarde dader in hoger beroep een gevangenisstraf van vier jaar en tbs met dwangverpleging op voor de nieuwe aantijgingen in de jaren 90 en voor het mis bruik van de andere broer in de jaren 80. Om de een of andere reden was dit niet meegenomen in de eerste zaak.

Na het uitzitten van zijn straf ging de man naar de tbs-kliniek in Groningen. Op zijn verzoek werd hij op een gegeven moment overgeplaatst naar de Pompekliniek in Nijmegen. Claudia en haar familie wisten daar niets van.

Risico op herhaling klein
De rechtbank bepaalt na één of twee jaar steeds of de tbs weer verlengd wordt. Op een zitting eind vorig jaar werd duidelijk dat de behandelaars vinden dat het risico op herhaling na twintig jaar tbs met dwangverpleging klein is geworden.

Verlof was goed verlopen. Het idee was dan ook om toe te werken naar een voorwaardelijke beëindiging van de tbs. Dat zou betekenen zelfstandig wonen maar nog wel onder toezicht van de reclassering.

Maar vervolgens bleek dat de inmiddels 61-jarige man zodanig wordt bedreigd vanuit het netwerk van slachtoffers dat de politie zijn veiligheid niet kan garanderen als hij in Nijmegen gaat wonen.

De behandelaar zag geen andere mogelijkheid dan dat de man wordt overgeplaatst naar een tbs-kliniek elders in het land om van daaruit toe te werken naar zelfstandigheid.

De man en zijn advocaat verzetten zich daartegen. De tbs’er wil graag zelfstandig gaan wonen in Nijmegen, waar hij eerder gewoond heeft, en reageerde dat ze hem elders in het land ook wel zullen vinden.

Zijn raadsman stelde dat het probleem niet verplaatst moet worden. De rechtbank besloot dat alle betrokkenen om de tafel moeten gaan zitten om te zoeken naar een oplossing.

Bedreigingen
De bedreigingen komen niet van haar broers, benadrukt Claudia. Zij wisten niet eens dat de man in Nijmegen verbleef tot haar broer die nog in de stad woont in De Gelderlander een verslag van de rechtszitting las. ,

,Sinds hij het weet is hij helemaal uit zijn doen”, ziet Claudia. ,,Hij heeft slapelozen nachten en is enorm onrustig. Hij loopt met zijn ziel onder zijn arm.”

Zelf stapte ze na de eerste confrontatie met de man in haar buurt naar de wijkagent. Die zocht contact met de kliniek.

Lees ook  Amy vindt geen werk omdat ze ‘te knap’ is: ''Ik zag de bobbel in zijn broek''

De man bleek onder toezicht buiten de muren te wonen. Uit vrees voor een confrontatie met slachtoffers werd hij weer binnengehaald en later kwam er tijdelijk een gebiedsverbod.

”Hij is zijn leven niet zeker”
– Claudia over de tbs‘er

Claudia vindt niet dat de tbs’er terug kan naar Nijmegen. ,,Hij is zijn leven niet zeker”, zegt ze. In de jaren 90 is een van haar broers met een knuppel naar Wijchen gegaan om de man die daar toen woonde aan te vallen.

,,Hij zei dat hij niet zou rusten tot hij onder de grond lag.” Haar broer werd veroordeeld voor poging tot doodslag.

Claudia vertelt haar verhaal snel, met zachte stem. Ze wíl het vertellen, om duidelijk te maken dat niet de tbs-er hier het slachtoffer is, maar haar broers en de anderen.

Zij kan dat beter doen dan haar broer, stelt ze, om hoog oplopende emoties te voorkomen. Maar ook bij haar klinkt de frustratie door. Ze gruwelt ervan de man die haar broers misbruikte tegen te komen.

Geen leven meer bij terugkeer in de wijk
Ze vreest dat ze geen leven meer hebben als hij terugkeert in Nijmegen, zoals hij wil. ,,Waarom mag hij zijn slachtoffers nog meer leed aandoen?”, vraagt ze zich af.

,,Ze hebben al levenslang.” Niet alleen met haar broers gaat het slecht. ,,Mijn ouders hebben nooit meer een normaal gezin gehad.” Zelf heeft ze ook hulp van een psycholoog moeten inroepen omdat ze vastliep.

Wat er dan moet gebeuren? ,,Als hij elders gaat wonen, zadelen we een andere gemeente met hem op”, vreest ze.

Ze gelooft er namelijk niets van dat de kans op herhaling klein is geworden, zoals de behandelaars zeggen.

,,Hij is niet te genezen. Dan moeten ze hem eerst castreren. Hij wil gruwelijkheden met kinderen doen. Dat kun je niet veranderen”, zegt ze stellig.

Haar broer heeft de burgemeester onlangs een brief gestuurd met de vraag of die ervoor kan zorgen dat de man niet terugkeert naar Nijmegen.

Hij zegt daarin ook dat als hij hem tegenkomt, hij niet weet hoe hij zal reageren. Ze wil haar broer niet kwijt, zegt Claudia, maar begrijpt het wel als hij de tbs-er iets aandoet.

“Het geeft ons in ieder geval meer rust als de man aan de andere kant van het land komt te wonen”, verzucht ze.

De volledige naam van Claudia is bij de redactie bekend.

Auke heeft urn overleden vrouw weer terug: ‘De inbrekers hebben dus toch een menselijk gevoel’

Lichaam gevonden in parkje in Lelystad, passant schakelt politie in